Thema's

Ziekenhuizen: spreiding en concentratie

In het Bestuurlijk Hoofdlijnenakkoord uit 2011 is afgesproken dat specialistische ziekenhuiszorg wordt geconcentreerd op één of enkele locaties binnen Nederland met als doel de kwaliteit en doelmatigheid van deze behandelingen te vergroten. Algemene ziekenhuiszorg blijft breed beschikbaar door heel Nederland. Hierbij is een grote regierol weggelegd voor de zorgverzekeraars. Aan hen de taak om samen met de ziekenhuizen te zoeken naar de optimale balans tussen kwaliteit, doelmatigheid en gewenste spreiding van de specialisaties. Overbodig geworden ziekenhuiscapaciteit zal hierbij afgebouwd worden. Dat leidt er ook toe dat kleinere ziekenhuizen die niet meer voldoen aan de hoge kwaliteitseisen genoodzaakt zijn bepaalde operaties/behandelingen te beëindigen. Daarnaast zal de rol van de eerste lijn zal groter worden en meer medische zorg wordt thuis en/of in de wijk georganiseerd.

Vraagstukken:

  • Hoe afhankelijk ben ik als ziekenhuis van de zorgverzekeraars? Moet ik krimpen doordat bepaalde behandelingen niet meer vergoed worden? Wat betekent dat voor mijn organisatieontwerp en werkprocessen? Of heb ik als ziekenhuis juist groeikansen doordat specifieke zorg geconcentreerd wordt in mijn ziekenhuis? Hoe ga ik daar mee om?
  • Wat moet er gebeuren met patiënten met meervoudige ziektebeelden? Worden die dan van ziekenhuis A naar B naar C gestuurd om maar alle zorg te kunnen krijgen? En wat betekent dat dan voor de communicatie tussen de verschillende behandelaars?
  • Wat betekenen deze ontwikkelingen voor de revalidatiesector? De strategische positionering en het aanbod van deze instellingen is immer grotendeels afhankelijk voor het portfolio van de nabijgelegen ziekenhuizen.